Nowa publikacja autorstwa Anny Kulbackiej odsłania nieznane dotąd karty historii warszawskiej szkoły leśnej z lat 1916–1923. Z detektywistycznym zacięciem autorka tropi fakty i ślady przeszłości, prowadząc czytelnika od archiwów aż po pamiątkową tablicę eksponowaną dziś w Muzeum Leśnictwa.

Poległym na polu chwały uczniom Średniej Szkoły Leśnej przy Wydziale Leśnym Centralnego Towarzystwa Rolniczego w Warszawie poświęcono tablicę, którą uroczyście odsłonięto 26 czerwca 1921 roku – w dniu rozdania świadectw absolwentom – w budynku szkoły przy Placu Trzech Krzyży 8. Historia tej tablicy jest wyjątkowa i do dziś nie w pełni wyjaśniona.

W 2011 roku, podczas prac remontowych w gmachu Centralnej Biblioteki Rolniczej przy ul. Krakowskie Przedmieście 66 w Warszawie, odkryto ją w posadzce. Jej gładko wypolerowany rewers z białego marmuru pełnił dotąd funkcję dekoracyjną, nie zdradzając swojego prawdziwego znaczenia. Dopiero przy wydobywaniu zauważono, że awers zawiera inskrypcje upamiętniające uczniów jednej z warszawskich szkół, poległych w latach 1919–1921.

Zachowane fragmenty tablicy trafiły do Ośrodka Kultury Leśnej w Gołuchowie, gdzie scalone można oglądać na stałej ekspozycji Muzeum Leśnictwa. Historia tablicy zainspirowała Annę Kulbacką do głębszych poszukiwań zwieńczonych wydaną właśnie książką, której premiera będzie miała miejsce 18 września podczas Europejskich Dni Dziedzictwa w Ośrodku Kultury Leśnej.

„Monografia pt. Być jak sosna polska…autorstwa Anny Kulbackiej o dziejach tej Szkoły, nauczycielach i absolwentach jest bardzo starannie przygotowana, także w wyniku Jej pasji oraz wieloletniego wysiłku w uzyskaniu dokumentacji, materiałów, publikacji oraz wspomnień i pamiątek od różnych instytucji i osób, w tym korespondencji z członkami rodzin absolwentów. Opisano wiele nieznanych i zapomnianych faktów z dziejów szkolnictwa leśnego, sylwetki wybitnych leśników, którzy wiele wnieśli dla dobra kraju, naszego leśnictwa i ochrony ojczystej przyrody.” (z recenzji wydawniczej prof. dr. hab. Andrzeja Grzywacza)

„Średnia Szkoła Leśna w Warszawie (1916–1923) w początkowych latach działalności, była jedyną placówką szkolnictwa leśnego na terenie ówczesnego Królestwa Polskiego. Powstała i funkcjonowała w bardzo trudnym okresie naszej historii, uwarunkowań politycznych i społeczno-gospodarczych: zabór rosyjski, niemiecka okupacja Warszawy podczas I wojny światowej, trudy odzyskiwania niepodległości, wojny polsko-ukraińska i polsko-bolszewicka, kryzys gospodarczy. Mimo to uzyskano w Szkole wysoki poziom nauczania, w tym przedmiotów zawodowych oraz wyjątkowe rezultaty wychowania obywatelskiego i patriotycznego, o czym m.in. świadczy liczny udział uczniów w różnych formacjach wojskowych, często ochotniczo, w obronie ojczyzny i tak niedawno odzyskanej niepodległości. Trwało w tym czasie scalanie leśnictwa w kraju, ze zróżnicowanych zasad i instrukcji prowadzenia gospodarstw leśnych obowiązujących w zaborze rosyjskim, austriackim i pruskim.” (źródło: strona internetowa Autorki Karty zapisane nauką i lasem o średnim szkolnictwie leśnym w Polsce).

Zachęcamy do zapoznania się z publikacją. Książkę można zakupić w Ośrodku Kultury Leśnej w Gołuchowie.